Uçan Para

Bundan 20 yıl kadar önce İstanbul Tahtakale’den alışveriş yapmış, ellerim kollarım paketlerle dolu vaziyette dönüş yoluna geçmiştim. Yaya alt geçide girip pil satan seyyar satıcıları gördüğümde, oğluma aldığım oyuncak için pil almadığımı hatırladım.

Uçan Para

Kot pantolonumun cebinde sadece 1TL bozuk param kaldığını hatırladım ve satıcıya yanaşırken onu çıkartmak için çabalamaya başladım. İşte nasıl oldu ise tam o sırada oldu ve cebimde bulduğum para elimin ani bir hareketiyle havalandı ve karşımda duran satıcının pantolonunun cebine girdi.

Olay inanılmazdı. Cebimdeki son bozuk paraydı. Pil alsam iyi olacaktı fakat bunun için paketleri taşıma düzenimi bozup cüzdanımı çıkartmam gerekecekti. Bu fikirden vazgeçtim. Satıcıya durumu söylesem hiç inanılır olmayacaktı. Tam kaderime razı olup pil almadan yürümeye devam edecekken kararımı değiştirdim. Satıcıdan parayı isteyecektim. Belki biraz eğlenceli muhabbet yaparız düşüncesiyle.
Pazar olsun diye söze başlayıp durumu anlatırken beni dikkatle dinleyen satıcı ” Benim cebimde para-mara yok abi” diyerek elini cebine attı ve şaşkınlık içinde gözleri fal taşı gibi açılarak, benim 1 lirayı dışarı çıkarttı.
Nutku tutulan satıcı epey bir süre hareketsiz kaldıktan sonra tezgahından avuçlar dolusu pili bir torbaya koydu ve benim 1 lirayla beraber bana verirken söylediği sözü hiç unutamıyorum.
-Abi bunları al hediyem olsun ama buralardan hemen uzaklaş.
Sadece teşekkür ettim ve ayrıldım. Fakat neden hemen uzaklaşmam gerektiğini bir türlü anlayamadım. Soramadım da, çünkü ya bağırarak kaçacaktı ya da beni ne sandı ise kafama bir şey geçirecekti.
Vapurda işin bir muhasebesini yaparken şunu düşündüm. Ya satıcı cebinde hiç para olmadığını bilmeseydi!

Etiketler:
COPYRiGHT © 2017 FOTOSELLİ BLOG - Aktif Ziyaretçi 2 | Bugün 126 | Dün 208 | Bu Hafta 126 | Bu Ay 1551 | Bu Yıl 65734 | Toplam 214440